Rinnè test

در تست رینه معاینه کننده دسته دیاپازن مرتعش را در بین دو وضعیت  جابجا می کند: وضعیت اول- فاصله 2 اینچی سوراخ کانال گوش (هدایت هوایی) و وضعیت دوم- در مقابل استخوان ماستوئید (هدایت استخوانی) شکل 4-2 را ببینید. با تغیر وضعیت معاینه کننده از بیمار می پرسد که آیا صدا را می شنود و طول مدت شنیدنی صدا چقدر است؟ به طور طبیعی صدایی که در اثر هدایت هوایی شنیده می شود طولانی تر از صدایی است که در اثر هدایت استخوانی شنیده می شود. تست Rinne برای افتراق بین کاهش شنوایی  انتقالی و حسی- عصبی مفید است. در کاهش شنوایی هدایتی- صدای منتقل شده بوسیله استخوان مدت طولانی تری از صدای منتقل شده بوسیله هوا شنیده می شود در حالی که در کاهش شنوایی حسی- عصبی صدای منتقل شده بوسیله هوا مدت طولانی تری از صدای منتقل شده بوسیله استخوان شنیده می شود. در گوشی که شنوایی طبیعی دارد هدایت هوایی بیشتر از هدایت استخوانی است.
ارزیابی تشخیصی
پروسجرهای تشخیصی زیادی برای اندازه گیری و سنجش غیرمستقیم سیستم های شنوایی و تعادلی وجود دارند. این آزمایشات معمولا بوسیله کارشناس شنوایی سنجی که مورد تایید انجمن گفتار- زبان- شنوایی آمریکا باشد انجام می شود.

این مطلب اختصاصی سایت دکتر سلام می باشد استفاده از آن فقط با ذکر منبع مجاز می باشد