نشانه های عفونت در دستگاه تناسلی زنان

همانطور که میدانید زنان به خاطر آناتومی خاصی که دارند بیشتر از مردان در معرض خطر عفونت در دستگاه تناسلی هستند. عفونت دستگاه تناسلی عموما با علائم زیر در افراد مشخص میشود اگر شما مبتلا به هر یک از نشانه های زیر باشید حتما باید به پزشک متخصص مراجعه کنید. چراکه عفونت واژینال در صورت پیشرفت و عدم درمان میتواند منجر به ناباروری شود.

اینجا هزاران نفر تونستن به وزن ایده آل برسند

شما به کمک این کلینیک به صورت تضمینی میتونید وزن کم کنید. نه نیازی به ورزش های سخت هست نه قرص و داروی خطرناک، خیلی ساده و بدون دردسر فقط با تکنیک های اختصاصی این کلینیک آنلاین.

 

علایم عفونت دستگاه تناسلی در زنان چیست؟

۱- سوزش

۲- خارش

۳-  بد بو بودن ترشحات شما همانند  بوی ماهی

۴- داشتن  ترشحات سفید پنیری و یا کف آلود و زرد رنگ

۵- حس اینکه به  یکباره حس میکنید خیس شده اید

۶- التهاب و قرمزی ناحیه تناسلی

۷داشتن ترشحات خونی در روزهای غیر عادت ماهانه

۸- لکه بینی  بعد از نزدیکی

۹-درد در هنگام نزدیکی

چه عواملی سبب بروز  این تغییرات می شوند؟

هر عاملی که تغییر در محیط طبیعی واژن بدهد، و به عبارتی PH آن را تغییر بدهد، سبب افزایش ترشح غیر طبیعی از واژن می شود مانند:

  1.  استفاده از بعضی صابون ها
  2.  مصرف برخی از آنتی بیوتیک ها
  3.  دیابت
  4.  حاملگی
  5. عفونت ها
  6.   پاک کردن مجرای تناسلی توسط اسپری های مخصوص ناحیه تناسلی

عفونت های واژینال به چند دسته تقسیم می شود و هر کدام چگونه درمان می شود؟

۱-عفونت های خفیف و ساده

همانطور که گفتیم انتخاب نوع درمان به شدت و نوع عفونت وابسته است. در موارد خفیف و ساده ی بیماری یک برنامه تک دارویی، دو دارویی یا سه دارویی که ترکیبی است از داروهای ضد قارچ به بیمار داده می شود. این درمان می تواند به صورت قرص های خوراکی، کرم های واژینال، لوسیون، پماد یا شیاف باشد. پیگیری این درمان ها معمولا به علائم آزاردهنده عفونت واژینال پایان خواهند داد. در صورتی که با وجود این درمان ها علائم طی نهایتا دو ماه باقی ماند لازم است وضعیت را حتما به پزشک خود اطلاع دهید.

۲-عفونت های مزمن

همانطورکه گفتیم انواع خاصی از این عفونت ها به درمان های معمول ضد قارچی پاسخ نمی دهد و نیازمند درمان های جدی تر است. در صورتی که شما نیز یکی از تغییرات و علائم زیر را تجربه کردید، مراتب را هرچه سریع تر به پزشک گزارش دهید تا درمان های جدی تر را هرچه سریع تر برای شما در پیش بگیرد.