در مورد پالپوتومی و پالپکتومی چه می دانید؟ پالپ دندان (عصب دندان) را نمی توان با چشم غیر مسلح مشاهده کرد. پالپ در مرکز دندان ها یافت می شود و متشکل از اعصاب و رگ  های خونی ای است که کار انتقال مواد غذایی و اکسیژن را انجام می دهند. پالپ می تواند به چندین روش معیوب شده باشد. در کودکان، آسیب  دیدگی یا پوسیدگی دندان  ها، منجر به آسیب پالپ و التهاب و سوزش می شود. به پالپ درمانی کودکان، پالپوتومی، پالپکتومی و عصب درمانی نیز گفته می شود. هدف اصلی پالپ درمانی، ترمیم دندان  های آسیب دیده است. در ادامه این مقاله ار بخش دندانپزشکی دکتر سلام به توضیج کامل درباره پالپ درمانی و انواع روش های درمان پرداخته و با آن آشنا می شویم.

پالپوتومی و پالپکتومی

اینجا هزاران نفر تونستن به وزن ایده آل برسند

شما به کمک این کلینیک به صورت تضمینی میتونید وزن کم کنید. نه نیازی به ورزش های سخت هست نه قرص و داروی خطرناک، خیلی ساده و بدون دردسر فقط با تکنیک های اختصاصی این کلینیک آنلاین.

پالپ درمانی کودکان؛پالپوتومی و پالپکتومی

دندانپزشکان کودک، پالپ درمانی را هم برای دندان های اولیه (دندان های شیری) و هم برای دندان های دائمی انجام می دهند. اگرچه دندانهای اولیه یا شیری سرانجام می ریزند، اما آنها برای گفتار، جویدن مناسب و حفظ فاصله مناسب میان دندانهای دائمی مورد نیاز هستند.

علائم آسیب و عفونت پالپ چیست؟

آسیب یا التهاب پالپ فوق العاده دردناک است. حتی اگر منبع درد قابل مشاهده نباشد، واضح است که کودک نیاز به مراجعه به دندانپزشک دارد.

برخی دیگر از علائم:

  • درد مداوم و غیرقابل وصف.
  • درد شبانه.
  • حساسیت به گرمی یا سردی غذا.
  • تورم یا قرمزی در اطراف دندان آسیب دیده.
  • سست بودن یا تحرک غیر منتظره دندان آسیب دیده.

چه زمانی کودک باید تحت درمان پالپ قرار گیرد؟

هر موقعیتی منحصر به فرد است. دندانپزشکان کودک قبل از هرگونه توصیه ای برای کشیدن دندان یا درمان آن از طریق پالپ درمانی، سن کودک، موقعیت دندان و سلامت کلی کودک را ارزیابی می کنند.

برخی از عواقب نامطلوب دندانهایی که زودهنگام کشیده شده یا از دست رفته اند در زیر ذکر شده است:

  • طول قوس ممکن است کوتاه شود.
  • در صورت ریزش دندان های اولیه، دندانهای دائمی ممکن است فاقد فضای کافی برای رشد باشند.
  • دندانهای جانبی ممکن است به صورت بیرون زده یا نامطلوب رشد کنند.
  • دندان های آسیای کوچک ممکن است به شکل دردناکی تحت تاثیر قرار گیرند.
  • دندان های باقی مانده ممکن است برای پر کردن شکاف بوجود آمده “حرکت کنند”.
  • ممکن است زبان به طور غیر طبیعی حالت گیرد.

بیشتر بخوانید: پیشگیری از آسیب دیدن دندان ها در خانه


درمان پالپ چگونه انجام می شود؟

در ابتدا، دندانپزشک کودک معاینه های بصری را انجام داده و تصاویر اشعه ایکس مربوط به مناطق آسیب دیده را ارزیابی می کند. شدت و محل آسیب، نوع درمان را مشخص می کند. روش های پالپوتومی و پالپکتومی کودکان از رایج ترین روش های درمان پالپ است.

پالپوتومی

اگر ریشه پالپ، از آسیب  دیدگی یا پوسیدگی حفظ و سالم باقی  مانده باشد، به این معنی است که مشکل محدود به نوک پالپ است. درنتیجه دندانپزشک کودک، فقط پالپ آسیب دیده و پوسیدگی اطراف دندان را خارج می کند. شکاف حاصل از آن با یک ماده درمانی زیست  سازگار پر می شود که از عفونت جلوگیری می کند و ریشه پالپ را آرام می کند. معمولاً، بعد از درمان یک تاج روی دندان قرار می گیرد.

پالپوتومی و پالپکتومی

این تاج ساختار دندان را تقویت می کند و خطر شکستگی های آینده را به حداقل می رساند. درمان پالپوتومی بسیار متنوع است. این درمان می تواند به عنوان یک درمان مستقل روی دندان های شیری و دندان های دائمی درحال رشد انجام گیرد و یا به عنوان اولین مرحله در درمان کامل ریشه انجام شود.

پالپکتومی

در صورت پوسیدگی شدید دندان یا تروما، کل پالپ دندان (از جمله ریشه) می تواند تحت تأثیر قرار بگیرد. در این صورت، دندانپزشک کودک پالپ را برداشته، کانال های ریشه را تمیز کرده و سپس دندان را با مواد زیست  سازگار پر می کند. به طور کلی از مواد قابل جذب برای پر کردن دندانهای اولیه و از مواد غیر قابل جذب برای پر کردن دندان های دائمی استفاده می شود. در هر صورت، مرحله آخر درمان، قرار دادن تاج بر روی دندان جهت افزایش استحکام ساختاری است.

تاج ها

تاج روی دندان ها “سیمان” شده و قسمت عظیمی از آنها را می پوشاند. در واقع، تاج به سطح بیرونی و جدید دندان تبدیل می شود. تاج های دندان ها همانند فولاد ضد زنگ، به عنوان ماده ای مناسب برای حفاظت از دندان های اولیه محسوب می شوند. نگه داشتن دندان اولیه در صورت امکان بسیار مهم است. دندان اوليه را مي توان در طول يك جلسه و با تاج استيل ضد زنگ ترميم كرد. دندان تاج دار باید درست مانند سایر دندان ها مسواک زده و نخ دندان شود.

پالپوتومی چیست؟

در طی این رویه چه انتظاری باید داشته باشید؟

پالپوتومی، یک روش دندانپزشکی است که در آن پالپ موجود در تاج دندان برداشته می شود اما پالپ در کانال ریشه دست نخورده باقی می ماند. این کار عمدتاً بر روی دندانهای اولیه (روی کودکان) انجام می شود و برای درمان پوسیدگی شدید دندان که تا پالپ گسترش یافته است، استفاده می شود.

هدف از آزمون

اگر فرزند شما هنگام خوردن چیزهای گرم، سرد و یا شیرین، از دندان درد شکایت می کند، ممکن است به معنای ابتلا به بیماری پالپیت باشد. پالپیت، التهاب پالپ است و علت اصلی آن پوسیدگی دندان است که معمولا اولین نشانه آن حساسیت دندان هاست. معاینه پزشک می تواند یا به وسیله معاینه فیزیکی دندان و یا توسط اشعه ایکس انجام شود.

اگر دندان پزشک متوجه شود که فرزند شما پالپیت برگشت ناپذیر ناشی از پوسیدگی دندان دارد جایی که پالپ در دندان به شدت آسیب دیده باشد در این صورت پالپوتومی انجام نمی شود و کودک شما مجبور به انجام پالپکتومی یا کشیدن دندان می شود. معمولاً پالپوتومی به گونه ای انجام می شود که پالپ موجود در ریشه دندان حفظ شود.

پالپوتومی و پالپکتومی

درحقیقت، کلمه “pulpotomy” به معنای “بریدن یا قطع کردن پالپ” است. با این حال، در جامعه پزشکی، به تمامی مراحل این روش مثل پر کردن فضای خالی بوجود آمده و یا حتی داروهای مربوط، روش پالپوتومی گفته می شود. پالپوتومی ها به طور کلی روی دندان های کودکان و دندان های اولیه یا شیری انجام شده، اما بر روی دندان  های دائمی نیز انجام می شوند. پالپوتومی نباید با پالپکتومی اشتباه گرفته شود. پالپکتومی هنگامی انجام می شود که پوسیدگی دندان از پالپ تاج گذشته و تا پالپ ریشه دندان (پالپ رادیکولار) گسترش یافته باشد.

خطرات و ملاحظات

پالپوتومی یک روش بسیار ایمن است و خطرات جدی در ارتباط با آن وجود ندارد. پالپوتومی به این دلیل انجام می گیرد که حفظ پالپ ریشه، امری حیاتی و ضروری است و در صورت عدم درمان، پوسیدگی تا پالپ ریشه گسترش می یابد.

زمان عمل

پالپوتومی می تواند بسته به موقعیت بین 30 تا 45 دقیقه و یا حتی بیشتر طول بکشد.

محل عمل

این عمل در مطب دندانپزشک انجام می شود.

چه چیزی باید پوشید

از آنجایی که این عمل یک روش دندانپزشکی است، کودک شما می تواند هر لباسی را که با آن احساس راحتی می کند، بپوشد.

چه لوازمی باید همراه داشت

اگر بیمار فرزند شماست، می توانید مواردی را بیاورید که او را پس از انجام عمل آرام یا خوشحال می کند.

در حین عمل چه اتفاقی می افتد

حداقل یکی از والدین می تواند در طول عمل در کنار کودک بماند.

در طول عمل

ناحیه اطراف دندان بی حس و سپس یک بی حسی موضعی تزریق می شود. این بی حسی می تواند درد کودک  را کم و او را آرام کند. دندانپزشک دندان پوسیده را برای معالجه آماده کرده تا از آلودگی پالپ جلوگیری کند. سپس محفظه پالپ از طریق سوراخ کردن مینای دندان و عاج باز می شود. هنگامی که سقف محفظه پالپ سوراخ شود، خونریزی می‎ کند. این نشان می دهد که پالپ هنوز سالم است. اگر محفظه پالپ پر از چرک باشد یا خالی و خشک باشد، دندانپزشک نمی تواند عمل پالپوتومی را ادامه دهد.

در این صورت او باید عمل پالپکتومی یا بیرون کشیدن دندان را انجام دهد. سپس پالپ تاجي برداشته خواهد شد. هنگامی که این کار انجام شد، از پنبه مرطوب برای متوقف کردن خونریزی و تمیز کردن ناحیه استفاده می شود. این خونریزی باید ظرف یک یا دو دقیقه متوقف شود. اگر خونریزی بعد از این مدت متوقف نشود، نشان می دهد که پالپ ریشه دیگر سالم نیست و احتمالاً تحت تأثیر پوسیدگی دندان قرار گرفته است. بنابراین، باید یک پالپکتومی یا کشیدن دندان انجام شود.

هنگامی که خونریزی متوقف شود، سپس پالپ ردیکولار درمان و با مواد خاص پوشانده می شود. این دارو معمولاً یا فرموکرزول، سولفات فریک یا کلرید تری اکسید معدنی (MTA) است. همچنین ممکن است به جای این داروها از درمان لیزر استفاده شود. پالپوتومی هایی که با لیزر انجام می شود نیز میزان موفقیت بسیار بالایی دارند. سپس محفظه پالپ دندان با اوژنول اکسید روی (ZOE) یا برخی مواد دیگر بسته می شود و دندان ترمیم می شود. این کار معمولاً با تاجی از جنس استیل ضد زنگ انجام می شود.

پس از عمل جراحی

فرزند شما ممکن است بعد از انجام عمل درد و تورم را تجربه کند. پزشک احتمالاً برای کمک به این امر داروهای ضد درد را تجویز می کند.

مراقبت های بعد از عمل

پزشک به احتمال زیاد دستورالعمل هایی راجع به انواع و دمای مواد غذاهایی که کودک شما می تواند بعد از عمل بخورد، به شما می دهد. پزشک احتمالاً توصیه می کند كه کودک از خوردن آب نبات یا سایر غذاهای چسبنده خودداری کند.

ملاحظات دیگر

به منظور جلوگیری از آسیب دیدگی سایر دندان ها از پوسیدگی، اتخاذ یک روش مراقبتی خوب ضرورت دارد. برای این کار بهتر است با دندان پزشک مشورت کنید و طبق برنامه معین، فرزند خود را برای معاینه نزد دندان پزشک ببرید.

پالپوتومی و پالپکتومی

پالپوتومی بزرگسالان

پالپوتومی بزرگسالان اساساً به همان روشی که پالپوتومی دندانهای کودک انجام می شود، صورت می گیرد.

چرا دندان اولیه را ترمیم می کنیم؟

اگرچه سرانجام دندانهای اولیه به خودی خود بیرون می آیند، اما عملکردهای مهمی دارند. یکی از وظایف اصلی دندان اولیه حفظ موقعیت برای دندان دائمی است. بعلاوه، پالپوتومی ناراحتی ناشی از درد دندان آلوده را از بین می برد.

تفاوت بین پالپوتومی و پالپکتومی چیست؟

روش های پالپوتومی و پالپکتومی بسیار مشابه هستند. تفاوت این است که در روش پالپوتومی برداشتن پالپ فقط در تاج دندان صورت می گیرد اما در پالپکتومی، بافت پالپ هم در تاج و هم در ریشه دندان برداشته می شود. هر دو روش مزایای خود را دارند و با کمک داروهای بی حسی موضعی انجام می شوند و بدون دردسر و عوارض جدی فرض می شوند.

اگر در دندان کودک، یک حفره عمیق مربوط به کرم خوردگی تشخیص داده شده باشد، و حفره تاکنون پیشرفت نکرده باشد، دندان باید خارج شود و گزینه ها برای این کار یا پالپکتومی یا پالپوتومی است. اگر حفره کرم خوردگی نزدیک پالپ باشد، انتخاب اینکه از روش پالپکتومی استفاده شود یا پالپوتومی، به وضعیت پالپ بستگی دارد. از آنجا که اشعه ایکس فقط بافت سخت را تشخیص می دهد، تا زمانی که داخل دندان بررسی نشود، نمی توان از وضعیت پالپ با خبر شد.

آنچه که راجع به پالپکتومی باید بدانید

پالپکتومی یک روش برای از بین بردن تمام پالپ ها از تاج دندان و ریشه های یک دندان است. پالپ ماده نرم داخلی است که شامل بافت همبند، رگ های خونی و اعصاب است. پالپکتومی معمولاً در کودکان برای سلامت دندان هایی که به شدت آلوده شده است انجام می شود و گاهی اوقات تحت عنوان “کانال ریشه کودک” شناخته می شود.

پالپکتومی در مقابل کانال ریشه دندان

پالپکتومی برداشتن کامل پالپ از تاج و ریشه دندان است. سپس دندان پر از موادی می شود که توسط بدن قابل جذب می باشد. این عمل معمولاً روی دندانهای کودکان انجام می شود. یک کانال ریشه با یک پالپکتومی شروع می شود، اما پر شدن دندان یا تاج بر روی آن دائمی است. این عمل معمولاً روی دندانهای دائمی انجام می شود.

پالپکتومی را می توان در یک مرحله با این مراحل اساسی انجام داد:

  • از دندان عکس گرفته می شود تا از شکل ریشه ها و محل عفونت مطلع شویم.
  • از بی حسی موضعی برای بی حس کردن ناحیه استفاده می شود.
  • دندان سوراخ می شود.
  • از ابزارهای کوچک دندانپزشکی برای از بین بردن تمامی پالپ ها استفاده می شود.
  • دندان تمیز، ضد عفونی و برای پر شدن آماده می شود.
  • دندان پر از مواد قابل جذب می شود.

برای عمل کانال ریشه معمولاً به بیش از یک مراجعه به مطب دندانپزشکی نیاز است. پس از برداشتن پالپ، کل سیستم کانال ریشه تمیز، شکل گرفته و پر می شود. شما به احتمال زیاد با تاج موقت به خانه فرستاده می شوید، و سپس از شما خواسته می شود تا برای پر کردن دائمی و قرار دادن تاج دائمی برگردید.

پالپوتومی و پالپکتومی

پالپکتومی جزئی چیست؟

پالپکتومی به معنی از بین بردن تمام پالپ ها از قسمت فوقانی دندان و ریشه ها است. پالپکتومی جزئی وقتی است که دندانپزشک فقط قسمت آسیب دیده پالپ یا تمام پالپ موجود در محفظه فوقانی دندان را بدون دست زدن به ریشه ها از بین ببرد. پس از برداشتن پالپ آسیب دیده، دندان تمیز، ضد عفونی و پر می شود. پالپکتومی جزئی به نام پالپوتومی یا پالپ تراپی نیز نامیده می شود. این روش ممکن است گزینه ای باشد برای موقعی که آسیب به دندان آنچنان شدید نیست.

آیا می توان از پالپکتومی اجتناب کرد؟

پالپکتومی هنگامی انجام می شود که مینای دندان در اثر پوسیدگی آسیب دیده باشد. ممکن است با انجام مراقبت های خوب دهان و دندان از پوسیدگی جلوگیری شود.

مراقبت هایی از جمله :

• حداقل دو بار در روز دندانهای خود یا دندانهای کودک خود را مسواک بزنید.
• با وعده های غذایی خود آب بنوشید تا شکر و اسیدها از بین بروند.
• نوشیدنی های شیرین را با آب یا شیر جایگزین کنید.
• آزمایشات منظم داشته باشید. ابتلا به پوسیدگی زودرس ممکن است به معنای تفاوت بین پر کردن استاندارد و پالپکتومی باشد.

ضربه به دندان نیز می تواند به خرابی منجر شود. شما می توانید با پوشیدن محافظ دهان ، در هنگام انجام فعالیت های ورزشی، خطر آسیب دیدگی را کاهش دهید. حتما به دنبال جراحات دهان به دندانپزشک مراجعه کنید.

پالپکتومی در مقابل کشیدن دندان

اگر دندان خیلی آسیب دیده یا خود ریشه آسیب دیده باشد “بخصوص هنگامی که دندان ترک خورده باشد (در زیر خط لثه)” ممکن است پالپکتومی گزینه ی مناسبی نباشد. اگر دندان کودک از قبل شل شده باشد، کشیدن دندان ممکن است انتخاب بهتری نسبت به پالپکتومی باشد. اگر دندان کودک باید استخراج شود، ممکن است دندانپزشک بخواهد تا زمانی که دندان دائمی دربیاید یک نگهدارنده در فضای خالی قرار دهد.

بازیابی پالپکتومی

شما یا فرزندتان باید بلافاصله بتوانید به فعالیت های عادی برگردید. تا زمانی که بی حسی ناشی از ماده بی حسی از بین برود، از خوردن غذا خودداری کنید. اگر دندان به شدت آلوده شده باشد، دندانپزشک ممکن است آنتی بیوتیک تجویز کند. حتی اگر دندان بهتر به نظر برسد، حتماً همه آنها را مصرف کنید. ممکن است ناحیه اطراف دندان برای چند روز کمی متورم و حساس باشد، بنابراین می توانید از داروهای ضد درد استفاده کنید.
مسواک زدن و نخ دندان کشیدن را همچون گذشته ادامه دهید.

در صورت بروز هر یک از این علائم با دندانپزشک تماس بگیرید:

• افزایش درد
• دردی که بیش از چند روز طول بکشد
• التهاب جدید یا علائم عفونت در اطراف دندان
• افزایش حساسیت به گرما و سرما
• عدم توانایی در جویدن

پالپکتومی در دندان کودک باید تا زمان درآمدن دندان دائمی نگه داشته شود. در یک دندان دائمی، معاینات منظم دندانپزشکی می تواند هرچه زودتر مشکلات را برطرف کند. درنهایت ممکن است تجویز تاج دائمی لازم شود.


بیشتر بخوانید: به افزایش کیفیت سلامت دهان و دندان خود کمک کنید


هزینه پالپکتومی

هزینه پالپکتومی می تواند از ۸۰ دلار تا ۳۰۰ دلار یا بیشتر باشد.

تغییرات زیادی در هزینه این روش وجود دارد که می تواند به یکی از دلایل زیر باشد :

• کدام دندان درگیر است
• چند آزمایش تصویربرداری انجام می شود
• آیا بیمه دندانپزشکی دارید
• نرخ بازپرداخت بیمه
• انجام شدن این عمل توسط دندانپزشک، دندانپزشک کودکان یا متخصص اندودنتیست و داخل یا خارج از شبکه پزشکی بودن آنان.

پالپوتومی و پالپکتومی

طبیعتا کانال ریشه ای با تاج دائمی، هزینه ای بالاتر خواهد داشت. دندانپزشک شما باید قبل از انجام عمل هزینه ای تخمینی به شما بدهد. همچنین می توانید قبل از انجام عمل با بیمه خود تماس بگیرید تا ببینید چه بخشی ممکن است تحت پوشش قرار گیرد. پالپکتومی روشی برای نجات دندان های بسیار آسیب دیده است که آن دندان معمولاً دندان یک کودک است.

نجات دندان کودکان همیشه لازم و ممکن نیست. اما هنگامی که نیاز باشد، پالپکتومی می تواند از بروز مشکلات در جویدن و گفتاری جلوگیری کند که می تواند در صورت دفع خیلی زود دندان کودک رخ دهد. فقط دندانپزشک می تواند میزان خراب بودن دندان و اینکه آیا بهترین گزینه پالپکتومی است یا خیر را مشخص کند.

چرا دندان آسیب دیده را نکشیم؟

فرض رایج در مورد دندان های کودک این است که از آنجا که آنها در نهایت از بین می روند، دلیلی برای نجات آنها وجود ندارد. درک این مسئله برای افراد دشوار است که چرا باید درمان روی دندانی انجام شود که قرار است به زودی از بین برود.

علائم عفونت دندان چیست؟

کودکان یا بزرگسالان ممکن است در صورت داشتن دندان هایی که دارای پوسیدگی یا درجه قابل توجهی از آسیب هستند، دچار عفونت دندان یا آبسه شود.
علائم شایع عفونت دندان شامل موارد زیر است:
• تب
بوی بد دهان
• تورم صورت
• طعم بد دهان
• درد مداوم دندان
• افزایش حساسیت به دمای گرم و سرد

بسیار مهم است که به دنبال درمان دندان آلوده باشید. عفونت های بدون درمان می توانند به سایر قسمتهای بدن شما گسترش یابند و به ویژه در کودکان ممکن است زندگی شان را تهدید کند. پالپکتومی شامل ناحیه آسیب دیده دندان و لثه است.

گزینه های جایگزین عمل کدامند؟

پالپکتومی یک درمان ارجح برای جلوگیری از ریزش دندان در فرد مبتلا به عفونت دندان است. اما اگر دندان نتواند نجات پیدا کند، بهتر است کشیده شود. همچنین، وقتی کودک نتواند مراحل طولانی دندانپزشکی را تحمل کند، کشیدن دندان ممکن است تنها گزینه باشد.

گزینه های دیگر برای جلوگیری از آسیب دیدن دندان ها شامل موارد زیر است:

• آموزش کودک در مراقبت از دهان و دندان
• مسواک زدن منظم و عادت های غذایی مناسب

پیشرفت های اخیر در این رویه چیست؟

اخیرا پیشرفتی در روش پالپکتومی وجود نداشته است.

عمل در کجا انجام می شود؟

پالپکتومی معمولاً در یک مرکز جراحی، کلینیک یا مطب دندانپزشک یا اندودنتیست یا بیمارستان انجام می شود.

چه کسی عمل را انجام می دهد؟

یک متخصص حرفه ای دندانپزشکی یا یک متخصص اندودنتیست پالپکتومی را انجام می دهد.

عمل چه مدت طول خواهد کشید؟

زمان انجام عمل بستگی به دلیل اصلی پالپکتومی دارد. با این وجود، ممکن است در طی چند جلسه، بین ۱ تا ۲ ساعت یا بیشتر طول بکشد.

پالپوتومی و پالپکتومی

قبل از انجام عمل چه چیز هایی باید به پزشک خود بگویید؟

ارائه اطلاعات زیر به ارائه دهنده های خدمات درمانی بسیار مهم است. این کار ارائه دهنده خدمات درمانی شما را قادر می سازد تا خطرات مربوط به پالپکتومی را ارزیابی کنید و به جلوگیری از عوارض غیرضروری کمک می کند. لیست کاملی از داروهایی که در حال حاضر از طرف پزشک برایتان تجویز شده تهیه کنید. این اطلاعات به دلایل مختلفی بسیار مفید است. به عنوان مثال، این می تواند به ارائه دهنده خدمات بهداشتی و درمانی کمک کند تا از عوارض ناشی از اثر متقابل دارو جلوگیری کند.

  • حساسیت به هر داروی خاص و مواد غذایی.
  • مصرف داروهای رقیق کننده خون مانند آسپرین، وارفارین، مکمل های گیاهی یا سایر داروهای مشابه.
  • سابقه اختلالات خونریزی یا احتمال به خونریزی بیش از حد معمول در خود و اعضای خانواده تان.
  • اگر مبتلا به دیابت، فشار خون بالا و درد قفسه سینه هستید یا قبلاً دچار حمله قلبی شده اید.
  • اگر تاکنون سابقه لخته شدن خون در پای خود (ترومبوز ورید عمقی) یا ریه (آمبولی ریه) دارید.
  • اگر سابقه شکستگی های مکرر استخوان را دارید.

لیستی از کلیه اقدامات جراحی قبلی که انجام داده اید، به عنوان مثال: برداشتن زائده، کیسه صفرا یا هر قسمت دیگری از بدن و ترمیم قسمتی از بدن مانند ترمیم فتق، ترمیم سوراخ دیواره روده و غیره.

قبل از انجام عمل چه آمادگی های قبلی لازم است؟

پزشک می تواند تاریخچه فرد را بررسی کند تا اطلاعات کاملی در مورد وضعیت کلی سلامت بیمار از جمله اطلاعاتی مربوط به داروهایی که در حال حاضر بیمار مصرف می کند، به دست آورد. برخی از داروها احتمال خونریزی فرد را افزایش می دهند و توصیه می شود قبل از انجام این عمل مصرف آنها را برای مدت زمانی قطع کنید. آزمایش خون ممکن است تجویز شود تا مشخص شود که آیا احتمال خونریزی بالا یا هرگونه شرایط دیگری که مانع از انجام این عمل شود، وجود دارد.
اگر به هرگونه بی حسی موضعی، لیدوکائین و غیره حساسیت دارید ، به پزشک اطلاع دهید. از استفاده از هرگونه مواد آرایشی، دئودورانت یا داروهای موضعی در منطقه قبل از انجام عمل خودداری کنید. توصیه می شود قبل از عمل، سیگار کشیدن و استفاده از هر نوع محصول حاوی نیکوتین را ترک کنید. طبق دستورالعمل، از مصرف نوشیدنی های الکلی نیز باید برای مدت زمانی اجتناب شود.

بسته به زمان انجام عمل، بیمار باید حداقل ۸ ساعت قبل از عمل جراحی از خوردن یا نوشیدن خودداری کند. برای افراد مبتلا به دیابت، مهم است که قند خون در حد طبیعی باقی بماند. در غیر این صورت، پزشک آنها ممکن است مجبور به کنترل قند خون با توصیه انسولین و یا ترکیبی از داروهای خوراکی شود.

قبل از عمل پالپکتومی چه آزمایشاتی لازم است؟

قبل از پالپکتومی، بیمار باید تحت آزمایش های خاصی مانند  موارد زیر قرار گیرد:

• آزمایش دندان آسیب دیده
• آزمایش های معمول خون و ادرار
• گرفتن عکس سی تی اسکن از دهان

در طی عمل چقدر خون از دست می دهید؟

ریزش خون در طی پالپکتومی معمولاً بسیار کم و حداقلی است.

خطرات و عوارض احتمالی در طول پالپکتومی چیست؟

عوامل کلی وجود دارد که خطر ابتلا به عوارض در حین عمل را افزایش می دهد.

پالپوتومی و پالپکتومی

این عوامل شامل موارد زیر است:

1-چاقی

به طور کلی هرچه میزان چاقی بیشتر باشد، خطر جراحی نیز بیشتر است.

2-سیگار کشیدن

هرچه سابقه سیگار کشیدن طولانی تر باشد، خطر جراحی بیشتر می شود.

3-سن بالا

4-دیابت کنترل نشده

که توسط هموگلوبین بالا و گلوکز ناشتا ثابت شده است.

5-کلیه با عملکرد ضعیف

که با افزایش نیتروژن اوره خون و کراتینین خون ثابت شده است.

6-عملکرد کبدی ضعیف

که با افزایش تست های عملکرد کبد خون ثابت شده است.

7-فشار خون بالا (افزایش فشار خون)

به ویژه اگر به طور ضعیف کنترل شود.

8-وضعیت نامناسب تغذیه ای

سوء تغذیه با کمبود مواد معدنی و ویتامین.

9-عملکرد ضعیف ریه

که توسط تست های عملکرد غیر طبیعی ریه ثابت شده است.

10-سابقه اختلالات خونریزی

11-بیماری طولانی مدت

مانند اختلالات خود ایمنی و عفونت های مزمن

12-سیستم ایمنی ضعیف

خطرات یا عوارض احتمالی که ممکن است در طول پالپکتومی ایجاد شود عبارتند از:

• خون ریزی بیش از حد
• عفونت زخم جراحی
• عوارض بیهوشی
• صدمه به دندان در طی عمل و از بین رفتن آن.
• اگر حفره پالپ تمیز شده در اعماق ریشه ها گسترش یابد، ممکن است بیش از اندازه پر شود.

 

پالپوتومی و پالپکتومی


بیشتر بخوانید: رعایت بیشتر بهداشت دهان و دندان


بعد از عمل پالپکتومی

خطرات و عوارض احتمالی که ممکن است بعد از پالپکتومی ایجاد شود عبارتند از:

• خون ریزی بیش از حد
• ورم شدید صورت
• عفونت در زخم جراحی
• حساسیت به سرما یا گرما (دندان)
• دررفتگی دندان

چه زمانی لازم است با پزشک خود تماس بگیرید؟

در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر با پزشک خود تماس بگیرید:

• بدتر شدن درد و تورم زخم جراحی
• خونریزی یا تخلیه مایعات از زخم جراحی
• بروز هر علامتی مانند حالت تهوع یا استفراغ که باعث اضطراب می شود.
• تهوع یا احساس سردی لثه ها
• علائم عفونت
• سردرد
• تب، احساس بیماری
• عوارض مرتبط با داروهای تجویزی مورد استفاده در درمان.

چه اتفاقی برای بافت هایی که در طی عمل بیرون آورده می شوند می افتد؟

اگر هر بافتی برداشته شود، برای معاینه های بیشتر پزشکی گرفته می شود و بعداً طبق روش استاندارد پزشکی دفع می شود. بیشتر اوقات، بافتی که برداشته می شود برای معاینه ارسال نمی شود. اما اگر متخصص دندانپزشکی تشخیص دهد، ارسال می شود.