قارچ های پوستی (درماتومیکوز)، عفونت قارچی پوست یا زائده های آن (مو، ناخن) است. این که کدام علائم در کدام قسمت از بدن رخ می دهد، به پاتوژن مورد نظر بستگی دارد. قارچ های پوستی معمولاً با مواد به اصطلاح ضد کپک (عوامل ضد قارچ) درمان می شوند. داروهای خانگی مانند سرکه یا اسانس های روغنی می تواند به این دارو درمانی کمک کند. در این مقاله از بخش زیبایی, پوست و موی دکتر سلام، می توانید همه موارد مهم درباره علل، علائم، درمان و تشخیص قارچ های پوستی را مطالعه کنید.

قارچ های پوستی

با پول یک پیتزا لاغر شو

به کمک این کلینیک تخصصی می تونید بیش از ۷ کیلو در یک دوره (۲۱روزه) وزن کم کنید و به اندام ایده آل خودتون برسید.
پشتیبانی و مشاور رایگان
کاهش وزن تضمینی بدون بازگشت

مرور اجمالی بر قارچ های پوستی

قارچ های پوستی چیست؟

عفونت قارچی پوست و یا زائده های آن. شکل های رایج عبارتند از: پای ورزشکار (tinea pedis)، کچلی قارچی (tinea corporis)، قارچ ناخن (onychomycosis یا tinea unguium)، قارچ سر (tinea capitis)، قارچ دست (tinea manuum)، کاندیدیازیس پوستی و گلسنگ قارچ سبوس (pityriasis versicolor).

علل و عوامل خطر

درماتوفیت ها (قارچ های رشته ای)، قارچ های مخمر (قارچ های شاخه ای) یا سرایت قارچ از شخصی به شخص دیگر، از حیوان به شخص یا  با لمس اشیای آلوده  ممکن است رخ بدهد. به ویژه افراد مبتلا به اختلالات گردش خون (مانند دیابت، ضعف سیستم ایمنی یا چاقی) مستعد هستند.

علائم

به پاتوژن و قسمت آسیب دیده بدن بستگی دارد، به عنوان مثال قرمزی و خارش قسمت هایی از پوست بدن و اندام ها در صورت وجود کچلی قارچی (Tinea corporis)، یا پوست خاکستری-سفید متورم با ترک های کوچک در فضاهای بین انگشتان پا در صورت وجود پای ورزشکار (T. pedis) یا تغییرات پوستی کروی و کاملا مشخص روی سر با شکسته شدن یا ریزش مو در صورت وجود قارچ سر (T. capitis).

درمان قارچ های پوستی

داروی ضد قارچی (ضد میکروبی) برای استفاده خارجی (و احتمالاً داخلی). داروهای خانگی کمکی مانند سرکه و اسانس های روغنی. رعایت بهداشت به طور دقیق. مرتبا جوراب و کفش را عوض کنید، لباس ها را حداقل در دمای 60 درجه سانتیگراد بشویید. درمان قارچی حیوانات اهلی آلوده (می تواند قارچ های خاصی از پوست را منتقل کند).

یهبودی

با درمان نتیجه بخش معمولاً بهبودی کامل بدون آسیب دائمی پوست صورت می گیرد. در افرادی با سیستم ایمنی ضعیف و کودکان آلودگی قارچی اندامهای داخلی ممکن است رخ دهد.


بیشتر بخوانید: نشانه‌های زودرس قارچ ناخن


علائم قارچ های پوستی

علائم قارچ های پوستی به این بستگی دارد که کدام پاتوژن باعث عفونت می شود، کدام قسمت از بدن تحت تأثیر قرار می گیرد و عفونت تا چه اندازه گسترده است. از شایع ترین عوامل بیماری زا،  قارچ های رشته ای (درماتوفیت ها) هستند. می توانند روی پوست، مو و ناخن ها تأثیر بگذارند. سایر پاتوژنهای متداول مخمرها و کپک ها هستند. علاوه بر پوست، می توانند به غشاهای مخاطی و اندام های داخلی نیز حمله کنند.

قارچ های پوستی

در ادامه علائم بارز انواع مهم قارچ های پوستی را یاد خواهید گرفت:

علائم پای ورزشکار (Tinea pedis)

قارچ پا یکی از شایع ترین بیماری های عفونی است و در اثر قارچ های رشته ای ایجاد می شود. قارچ ها عمدتاً در فضاهای بین انگشتان پا مستقر می شوند : پوست آلوده به نظر می رسد خاکستری-سفید و متورم بوده و ترک های کوچکی نمایان می شود. باکتری ها به راحتی می توانند از طریق این ضایعات پوستی نفوذ کرده و باعث عفونت اضافی شوند (عفونت اضافی).

کف پاها نیز می تواند تحت تأثیر پای ورزشکار باشد. نشانه آن پوسته پوسته شدن و خشکی پوست است. بعضی اوقات عفونت التهابی بیشتر، با تاول و خارش ایجاد می شود. علائم همچنین می تواند تا لبه های جانبی پا گسترش یابد. قسمت پشت پا معمولاً بدون علامت است. پای ورزشکار یکی از شایع ترین بیماری های قارچ های پوستی است. علائم پای ورزشکار به نوع قارچ بستگی دارد.

علائم کچلی قارچی (Tinea corporis)

Tinea corporis (کچلی قارچی) نیز یک عفونت قارچی پوستی است که در اثر قارچ های رشته ای ایجاد می شود. روی بدن و اندام ها تأثیر می گذارد. نواحی آسیب دیده پوست، به صورت قرمز گرد و پوسته پوسته نمایان می شود که معمولاً با خارش مجزا همراه است. در طول موها، این عفونت قارچی سطحی می تواند در لایه های عمقی پوست پخش شود.

نتیجه یک واکنش التهابی افزایش یافته است، که با تشکیل غده های دردناک و توپر همراه است. غدد لنفاوی مجاور متورم می شوند. علاوه بر این، بیماران ممکن است به علائم عمومی بیماری مانند تب و خستگی دچار شوند. در مقاله Tinea corporis می توانید اطلاعات بیشتری در مورد کچلی قارچی کسب کنید.

علائم قارچ سر (Tinea capitis)

قارچ های رشته ای می توانند به پوست سر مودار نیز حمله کنند. علائم قارچ های پوستی که در این حالت بروز می کند بسیار متنوع است. در بعضی از بیماران عفونت قارچ سر تقریباً بدون علائم (بدون علائم التهاب) پیش میرود. در بسیاری از بیماران دیگر مناطق بدون موی دایره ای و کاملاً مشخصی با اندازه های مختلف ایجاد می کنند. پوست سر به صورت  پوسته پوسته شدن خاکستری در این مناطق ظاهر می شود.

در موارد دیگر  مناطق آسیب دیده از پوست سر شبیه به یک ناحیه ته ریش مانند است حمله قارچی باعث شده موها تقریباً در ارتفاع یکسانی جدا شوند. شکل ویژه ای از Tinea capitis، کچلی نادر (آسیاب ارثی) است. این شکل از عفونت قارچی پوست سر امروزه فقط در کشورهایی مانند نیجریه، چین و هند رخ می دهد. نمونه های آن تغییرات جای زخم مانند روی پوست سر است که منجر به ریزش مو می شود.

علائم قارچ صورت (Tinea faciei)

عفونت قارچی رشته ای در صورت، خود را به صورت نواحی پوسته پوسته پوسته و خارش پوست نشان می دهد. علائم معمولاً وقتی پوست صورت در معرض نور شدید قرار می گیرد، بدتر می شوند. همچنین Tinea faciei می تواند با Tinea corporis باهم ایجاد شوند. اگر علائم بسیار آشکار شود، منشانه ضعف سیستم ایمنی است.

 علائم قارچ دست (Tinea manuum)

علائم قارچ های پوستی روی دست ها را نیز می توان به عفونت قارچی رشته ای نسبت داد. معمولاً در ابتدا فقط یک دست تحت تأثیر قرار می گیرد. سپس، عفونت قارچی می تواند از طرف دیگر گسترش یابد. بسیاری از بیماران مبتلا به tinea manuum از قارچ پای ورزشکار نیز رنج می برند.

قارچ های پوستی

پزشکان دو نوع قارچ دست را تشخیص می دهند:

هایپرکراتوز-سنگفرشی

شایع ترین نوع. علائم معمول خشک شدن سریع تاول های پوستی است که از آنها محل های مبتلا به عفونت گرد و پوسته پوسته ایجاد می شوند. بعضی اوقات کف دست با پوسته های ریزی در امتداد خطوط پوست “مانند گرد و غبار آرد” پوشیده شده است. سپس، پوسته های ضخیم در کل کف دست ایجاد و پخش می شوند. بعلاوه، ترک های ریز و دردناک بیشماری در پوست ایجاد می شود. فولیکول های مو در قسمت پشت دست نیز می توانند تحت تاثیر قارچ قرار بگیرند. سپس مراكز التهابي عفونت کروی، كه تا حدودي با پوسته ها پوشیده شده اند، توسعه مي يابند.

قارچ دست dyshidrosiform

غالباً کمتر اتفاق می افتد. علائم بارز قارچ های پوستی در اینجا تاول های خارش دار در کف دست، لبه های دست و / یا در اطراف انگشتان است. شکل خاصی از manuum Tinea سندرم “یک دست و دو پا” است که به نام tinea palmoplantaris شناخته می شود. علائم قارچ های پوستی در یک کف دست و کف هر دو پا ظاهر می شود. افراد دیابتی غالباً تحت تأثیر قرار می گیرند، زیرا آنها در معرض عفونت هستند.

علائم قارچ ناخن (Tinea unguium)

قارچ ناخن (Tinea unguium یا Onychomykose) نیز بیشتر توسط قارچ های رشته ای ایجاد می شود. به ندرت، قارچ های قالب یا مخمر در پشت آن قرار دارند. ناخنهای پا اغلب تحت تاثیر قرار می گیرند. اما به ناخن های دستتان نیز آسیب می زند. بعضی اوقات پاتوژن ها در انتهای ناخن، به زیر ناخن نفوذ می کنند.

در موارد دیگر آنها به سطح ناخن حمله می کنند. علائم بارز در هر دو مورد شامل کدر ناخن ها و ضخیم شدن سطح ناخن است. علاوه بر این، لبه ناخن به رنگ سفید یا زرد تغییر رنگ می دهد. لکه های سفید، زرد یا خاکستری- قهوه ای در ناخن ظاهر می شود. در مراحل پیشرفته، ممکن است با درد نیز داشته باشد.

علائم قارچ کشاله ران (Tinea inguinalis)

عفونت های قارچی در ناحیه کشاله ران اغلب در مردانی که زیاد عرق می کنند، اتفاق می افتد. علائم معمول آن خارش، قرمزی شدید پوست با لبه برجسته و پوسته پوسته شدن جزئی است. این عفونت معمولاً روی پوست بین ران ها و پوست بیضه شروع می شود. بعداً به سمت مقعد و باسن پخش می شود. خود بیضه به ندرت مستقیماً درگیر می شود.

قارچ های پوستی

علائم کاندیدیازیس جلدی

کاندیدیازیس جلدی یک عفونت قارچی پوستی است که در اثر قارچهای مخمر جنس کاندیدا (به خصوص C. albicans) ایجاد می شود. ترجیحاً در مناطق مرطوب و گرم بدن ایجاد می شود. بیشتر مناطق به اصطلاح بین قشری (intertigigous) تحت تاثیر قرار می گیرند. این مناطق بخش هایی از بدن است که مجاور هم هستند، گاهی به طور مستقیم قسمت هایی از پوست، مرتبا در جهت مخالف با هم تماس پیدا می کنند.

زیر بغل، ناحیه کشاله ران، چین خوردگی گلوتئال، ناحیه تناسلی، شکاف های انگشتان پا و انگشتان و پوست زیر پستان زن نمونه هایی از این مناطق است. کاندیدیازیس جلدی در ابتدا با کیست های کوچک متورم (پاپولوپستول ها) تجلی پیدا می کند. این کیست ها، به سرعت منجر به پلاک های بزرگ قرمز، گاها تراوش دار با لبه پوسته پوسته می شود، که با جوش های چرکی کوچک همراه هستند. به طور کلی، عفونت مخمر (کاندیدیازیس) نه تنها پوست بلکه غشاهای مخاطی نیز تحت تأثیر قرار می دهد.

اگر آلودگی قارچی روی ناحیه تناسلی تأثیر بگذارد، به آن کاندیدیازیس تناسلی گفته می شود. این بیماری در زنان به عنوان بیماری قارچی واژن بروز می کند. علائم معمول آن عبارتند از خارش شدید، قرمزی لکه دار، رسوبات سفید شده قابل پاک شدن بر روی غشای مخاطی و ترشح بی بو و سفید. مردان کمتر در معرض عفونت های مخمر تناسلی هستند. اگر این بیماری در مردان رخ دهد، خود را به شکل التهاب سر آلت یا کلاهک (قارچ آلت تناسلی) نشان می دهد.

علائم گلسنگ قارچ سبوس (Pityriasis versicolor)

گلسنگ قارچ سبوس یک عفونت قارچی پوستی با قارچ های مخمر از جنس Malassezia است. این بیماری عمدتاً روی سینه، پشت، شانه ها و گردن ایجاد می شود. بعضی اوقات عفونت به بازوها و تنه میانی گسترش می یابد. این شکل از قارچ های پوستی با لکه های کاملاً مشخص و گرد، به اندازه عدس یا یک سنت شروع می شود که به شدت می خارد. با گذشت زمان، لکه ها ترکیب می شوند تا گله های بزرگتر و شبیه نقشه با سطح صاف تشکیل شوند.

اگر به آن اسپاتول بزنید، پوست را پوسته پوسته می کند. فلس های پوستی ما را به یاد سبوس گندم می اندازد که نام این گیاه را ّبه آن داده است. لکه های پوستی در مقایسه با پوست سالم تغییر رنگ می دهند. بسته به رنگ پوست تفاوت رنگی وجود دارد. در بیماران با پوست تیره یا برنزه لکه ها روشن به نظر می رسد. این امر به این دلیل فرش قارچ متراکم روی پوست است که اشعه UV را مسدود می کند.

این بدان معنی است که پوست زیر آن دیگر نمی تواند هیچ رنگدانه رنگی (ملانین) ایجاد کند. عواقب آن لکه های سفید روی پوست تیره است. این شکل از گلسنگ های قارچ سبوس را pityriasis versicolor alba می نامند. با این حال، در بیماران با پوست روشن، لکه های مایل به قرمز یا مایل به قهوه ای از رنگدانه های تولید شده توسط خود قارچ ایجاد می شود. پزشکان از پتاریازیس وراسولار rubra صحبت می کنند.

علائم میکروسپورها

این بیماری قارچی پوستی توسط قارچ های رشته ای جنس Microsporum ایجاد می شود (مانند M. canis). این قارچ ها اغلب در حیوانات خانگی مانند سگ و گربه فراوانند. از طریق تماس با این حیوانات آلوده، فرد می تواند به قارچ آلوده شود. این نوع به ویژه برای کودکان اتفاق می افتد. آنها تغییرات پوستی و التهابی، به شکل دیسک در بدن و پوست سر ایجاد می کنند. اگر پوست سر آسیب دیده باشد، موها در نواحی آسیب دیده می شکنند.

قارچ های پوستی


بیشتر بخوانید: تاثیر زاریانه در لکه های پوستی


درمان قارچ پوستی

عفونت های قارچی پوستی با داروهای ضدقارچ درمان می شوند. اینها داروهایی هستند که مخصوصاً ضد قارچ ها عمل می کنند. با نکات کلی و داروهای خانگی، بیماران می توانند از درمان دارویی کمک بگیرند.

درمان قارچ های پوستی؛ داروها

آنتی بیوتیک ها می توانند رشد و تولید مثل قارچ ها (اثر قارچ کش) را مهار کنند یا قارچ ها را بکشند (اثر قارچ کش). تقریباً همیشه به صورت پماد، کرم، پودر، اسپری، تنتور یا شامپو به صورت خارجی (موضعی) اعمال می شود. فقط در موارد شدید، به ندرت، درمان با قرص ضروری است. بسیاری از داروهای ضدقارچ آزادانه در دسترس هستند.

با این حال، قبل از اینکه قارچ های پوستی خود را درمان کنید، باید به یک متخصص پوست مراجعه کنید. او می تواند به شما بگوید کدام یک از داروهای ضدقارچ در مورد شما مناسب تر است. نوع قارچ های پوستی و عوامل فردی مانند سن بیمار یا بارداری احتمالی نقش دارد. آنتی بیوتیک هایی که به صورت خارجی استفاده می شوند شامل نستاتین، کلوتریمازول، میکونازول، ایزوکونازول و آمورولفین است.

برای مصارف داخلی از آمفوترسین B، ایتراكونازل كتوكونازول، تربینافین و فلوسیتوزین استفاده می شود. در صورت خارش شدید یا سوزش پوست، گلوکوکورتیکوئیدهای ضد التهابی (“کورتیزون”) به صورت کرم یا پماد علاوه بر داروی ضدقارچ می توان در مناطق مورد نظر از پوست استفاده شوند.

نکات کلی

به عنوان بیمار، می توانید با دوری از علل و عوامل خطرناک عفونت قارچی، به درمان دارویی کمک کنید.

به عنوان مثال، در قارچ شایع پا، بدان معنی است که:

  • اگر عفونت پای ورزشکار دارید، از کفش هایی استفاده نکنید که زیاد نفس گیر نیستند.
  • جوراب، جوراب ساق بلند و لباس زیر باید روزانه عوض شود و حداقل با آب 60 درجه سانتیگراد شسته شود.
  • در حین و بلافاصله پس از قارچ پای ورزشکار، ضد عفونی کردن جورابساق بلند، جوراب و کفش با ماده ضدقارچ کمک می کند.
  • همیشه فاصله بین انگشتان پا را بعد از دوش گرفتن یا استحمام بخوبی خشک کنید (از یک حوله جداگانه استفاده کنید!).
  • زیرا قارچ ها جای مرطوب و گرم دوست دارند.

در مکان هایی که خطر ابتلا به عفونت قارچی را افزایش می دهد (مانند استخر، سونا و غیره)، بهتر است به بهداشت توجه ویژه ای داشته باشید و بدون کفش راه نروید. در اصل، مهم است که همیشه قسمتهای در معرض خطر یا در حال حاضر آسیب دیده بدن مانند زیر بغل، ناحیه تناسلی و پاها خشک شود. همچنین همیشه باید از یک حوله جداگانه برای خشک کردن استفاده کنید. این امر باعث می شود تا عفونت قارچی به سایر قسمت های بدن یا افراد دیگر سرایت نکند.

نکته مهم دیگر

با خواب کافی، خوردن رژیم غذایی سالم، جلوگیری از استرس و گرفتن هوای تازه منظم، به سیستم ایمنی بدن خود در مبارزه با قارچ ها کمک کنید.

قارچ های پوستی

درمان خانگی قارچ های پوستی

مانند بسیاری از بیماری های دیگر، داروهای خانگی مختلفی نیز برای قارچ های پوستی توصیه می شود. اینکه چقدر این داروها در موارد فردی مؤثر است قابل پیش بینی نیست. بهتر است با پزشک یا داروساز خود مشورت کنید که کدام راه حل خانگی ضد قارچ های پوستی شما مناسب است. این متخصص همچنین می تواند عوارض جانبی و برهم کنش احتمالی به شما توصیه کند.

قارچ های پوستی و عفونت گسترده قارچی همیشه نیاز به معالجه پزشکی دارد. از داروهای خانگی فقط باید به عنوان یک اقدام همراه استفاده شود. قارچ های پوستی که به اندازه کافی درمان نشده باشد می تواند مزمن شود و گاهی حتی به اندام های داخلی نیز سرایت می کند. تحت شرایط خاص، این امر می تواند منجر به عوارض خطرناکی برای زندگی شود!

درمان قارچ های پوستی با سرکه

سرکه سیب به عنوان یک داروی خانگی ضد قارچ های پوستی شناخته شده است. به عنوان مثال گفته می شود جوراب سرکه به پای ورزشکار کمک می کند. برای این کار شش قاشق غذاخوری سرکه سیب را در 200 میلی لیتر آب بریزید، جوراب های نخی را درون آن قرار داده  و قبل از خوابیدن آنها را بپوشید. شما باید یک جفت جوراب پشمی خشک را روی آن بپوشید. اگر این کار را چندین شب پشت سر هم انجام دهید، قارچ پای ورزشکار را معالجه می کند.

اسانس های روغنی مختلف می تواند قارچ ها را از بین ببرد. همچنین این روغن ها، تأثیر احیا کننده ای روی پوست دارند و ضد التهاب هستند. مهمترین اسانس روغنی برای درمان قارچ های پوستی، روغن درخت چای است. از آنجایی که این روغن پوست را خشک می کند، شما باید آن را با روغن مغذی یا کره شی استفاده کنید.

قارچ های پوستی؛ علل و عوامل خطرزا

انواع مختلف قارچ می تواند باعث قارچ های پوستی شود:

قارچ های رشته ای

در بیشتر موارد عفونت های قارچی پوستی توسط قارچ های رشته ای (درماتوفیت ها) ایجاد می شود. بعدها متخصصان از درماتوفیتوز نیز صحبت می کنند. شایع ترین علت قارچ های پوستی در اروپای مرکزی قارچ رشته ای Trichophyton rubrum است. این قارچ عمدتا عامل کچلی و قارچ ناخن است.

سایر قارچ های رشته ای که اغلب باعث ایجاد قارچ های پوستی می شوند عبارتند از: Trichophyton mentagrofytes، Microsporum canis (عامل میکروسپورز) و Trichophyton verrucosum (به خصوص در مناطق روستایی). به عفونت قارچی با گونه های تریکوفیتون تریکوفیتوز نیز گفته می شود.

قارچهای مخمر

پوست و غشای مخاطی نیز مورد حمله قارچ های مخمر (شاخه ها) قرار می گیرد. معروف ترین قارچ مخمر Candida albicans است. این قارچ متعلق به فلور طبیعی غشاهای مخاطی است. تحت شرایط خاص (مانند نقص ایمنی) می تواند به شدت تکثیر شود و باعث عفونت شود، به عنوان مثال در ناحیه واژن (قارچ واژن). یکی دیگر از عفونتهای مخمر  شناخته شده پوست، گلسنگ قارچ سبوس (pityriasis versicolor) است.

کپکها

کپکها فقط به عنوان عوامل بیماری زای قارچ های پوستی نقش فرعی دارند. با این حال، آنها – دقیقاً مانند قارچهای مخمر – می توانند به اندامهای داخلی نیز حمله کنند و در نتیجه باعث قارچ شدید بدنی شوند. این بیماری یک عفونت قارچی است که بر روی چندین دستگاه یا عملاً کل بدن تأثیر می گذارد.

انتقال و عفونت

در پاسخ به این سؤال که”آیا قارچ های پوستی مسری است؟” جواب قطعی بله است. قارچ های پوستی علاوه بر اینکه می توانند مستقیماً از فردی به فرد دیگر منتقل شوند، از حیوان به انسان نیز منتقل می شوند. علاوه بر این، می توان از طریق اشیاء آلوده مانند تشک حمام، لباس و کفش به صورت غیر مستقیم سرایت کنند. از آنجا که قارچ جای مرطوب و گرم را می پسندد، خطر عفونت بخصوص در استخرهای شنا، سونا، سولاریوم ها و توالت های عمومی بسیار زیاد است.

قارچ های پوستی

عوامل خطرزا

عوامل خطرزای مختلف فردی باعث ایجاد قارچ های پوستی میشود. این موارد شامل دیابت شیرین و چاقی است. حالت دوم باعث افزایش تعریق در چین های پوستی می شود که شرایط مطلوب زندگی را برای قارچ ها فراهم می کند. پوست و غشاهای مخاطی مبتلایان به اختلالات گردش خون نیز مستعد ابتلا به عفونت قارچی هستند.

عامل خطرزای دیگر سیستم ایمنی ضعیف است. این نقص ایمنی می تواند در اثر یک بیماری جدی (مانند HIV) یا داروهایی که سیستم ایمنی بدن را سرکوب می کنند ایجاد شود. چنین داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی، به عنوان مثال، بعد از پیوند عضو و در مورد بیماری های خود ایمنی تجویز می شود.

معاینات و تشخیص قارچ های پوستی

اگر به قارچ های پوستی مشکوک باشید، پزشک خانواده یا متخصص پوست (متخصص پوست) شخص مناسبی برای مراجعه است. در صورت وجود قارچ های پوستی در ناحیه تناسلی، می توانید با یک متخصص زنان و زایمان (متخصص زنان و زایمان) یا اورولوژیست نیز مشورت کنید. پزشک که به او مراجعه شده ابتدا در یک گفتگوی مفصل، تاریخچه پزشکی (آنامز) بیمار را می گیرد: دقیقاً در مورد نوع و مدت ناراحتی های بیمار می پرسد. همچنین سؤال می کند که آیا به بیماری زمینه ای (دیابت و غیره) مبتلاست؟

و اینکه آیا بیمار اخیراً با افراد مبتلا به بثور پوستی تماس برقرار کرده است یا خیر. این یک معاینه بدنی است. پزشک تغییرات پوستی را با دقت بررسی می کند. معمولاً او با چشم غیر مسلح می تواند ببیند که آیا واقعاً قارچ های پوستی است یا خیر. برای تأیید تشخیص، پزشک از ناحیه آسیب دیده پوست اسمیر می کند و در یک ماده غذایی خاص، یک قارچ ایجاد می کند. به این ترتیب، هر گونه قارچ را می توان در شرایط مطلوب رشد، کشت و شناسایی کرد. این کار می تواند تا چهار هفته طول بکشد. تشخیص نوع پاتوژن برای انتخاب روش درمانی مناسب مهم است.

انواع خاصی از قارچ ها نیز می توانند به طور مستقیم بر روی پوست زیر میکروسکوپ یا زیر نور UV ویژه (نور چوب) شناسایی شوند. این نور دارای طول موج تقریبا 365 نانومتر است و ابزاری مهم در تشخیص بیماری های مختلف پوستی است. به عنوان مثال، در مورد یک گلسنگ قارچ سبوس (pityriasis versicolor)، نواحی پوست آسیب دیده رنگی پرتقالی را زیر نور چوب نشان می دهد. از طرف دیگر، برخی از درماتوفیت ها، رنگ زرد-سبز را زیر نور چوب فلورسانس می کنند. در موارد خاص، ممکن است گرفتن نمونه بافت برای معاینه دقیق تر مفید باشد.


بیشتر بخوانید: نور خورشید چه بیماریهای پوستی را بوجود می آورد


قارچ پوست؛ دوره بیماری و بهبودی

قارچ های پوستی به خودی خود بهبود نمی یابند، اما باید درمان شوند. صبر لازم است، زیرا عفونتهای قارچی معمولاً مزمن است. استفاده از داروهای ضد قارچ (ضد میکروبی) تا زمانی که پزشک تجویز کرده است، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. اگر درمان زودتر قطع شود، قارچ های پوستی می توانند برگردند.

با این حال، با درمان صحیح، عفونت پیتزا تقریباً همیشه به طور کامل بهبود می یابد. ظاهر پوست نرمال می شود، هر مویی که ممکن است از بین برود رشد می کند. با این حال، عوارض به ویژه در افرادی با سیستم ایمنی ضعیف و در کودکان نیز ممکن است رخ دهد. این بیماران در معرض خطر بیشتری برای انتشار عفونت قارچی پوستی به اندامهای داخل بدن هستند.

قارچ های پوستی

برای جلوگیری از عفونت قارچ های پوستی (تجدید شده)، باید نکاتی را رعایت کنید:

– در مکانهایی که خطر ابتلا به عفونت بیشتر است (مانند استخر، سونا، سالن برنزه) به بهداشت توجه ویژه ای کنید.

– جوراب و لباس زیر را هر روز عوض کنید و حداقل با آب 60 درجه سانتیگراد بشویید.

– از پوشیدن کفش هایی که زیاد نفس گیر نیستند خودداری کنید و همیشه پوست قسمت های آسیب پذیر بدن را (چین های پوستی،ترک های انگشت پا و غیره) خشک نگه دارید.

– حیوانات خانگی مانند سگ، گربه و اسب می توانند پاتوژن های قارچ های پوستی را به انسان منتقل کنند. بنابراین، شما باید آنها را توسط دامپزشک در مورد عفونت های قارچی پوستی معاینه کنید و در صورت وجود لازم است، با داروهای ضد میکروبی مناسب درمان شوند.